Just a drop of water

Mijn vakantie verslag staat inmiddels hier online.
Binnenkort aangevuld met een selectie van foto’s.

De vakantie is weer voorbij.
Ik ben weer in Nederland (brr, wat is het koud hier).
De afgelopen weken was ik op Madeira.
Het vakantie verslag volgt.

Vandaag gereden: 25 km
Totaal gereden: 1343 km

Om kwart voor zes gaat de wekker. We douchen en om half zeven ontbijten we op de hotelkamer.
Om kwart over zeven checken we uit en stappen in de auto om naar het vliegveld te gaan.
We leveren de auto in en zijn te vroeg om in te kunnen checken. Als de incheckbalie open gaat zijn we een van de eerste en we vragen dan ook om plekken met beenruimte (bij de nooduitgang, rij 14).
Het vliegtuig is vroeg binnen en we vertrekt ook iets te vroeg. Op Schiphol komen we iets vroeger aan dan gepland.

Vandaag gereden: 58 km
Totaal gereden: 1318 km

Het is rond negenen als we wakker worden. Na het ontbijt stappen we voor de laatste dag in de auto.
We rijden naar Ribeira Frio (koude rivier), alwaar we een forellen kwekerij bekijken.
Terug rijden we via Camacha, hier bekijken we de mandenvlechters (wilgentenen).

Rond 2 uur zijn we weer bij het hotel (na eerst nog even de auto getankt te hebben).
We pakken de koffers vast in en stellen vast dat dat makkelijker gaat dan op de heenreis.
’s Middags spelen we nog een potje tafeltennis en lopen nog wat in de omgeving, ook regelen we een vroeg ontbijt voor morgen.
’s Avonds eten we voor de laatste maal sushi.

Vandaag gereden: 121 km
Totaal gereden: 1260 km

Na het ontbijt rijden we naar Câmara de Lobos, een vissersdorpje waar in de haven de vis schoongemaakt wordt. We lopen wat rond (bekijken onder meer een visserskappel) en stappen weer in de auto. We rijden verder naar Ribeira Brava waar we de kerk, de pier en het centrum bekijken.
We rijden via Canhas in noordelijke richting de hoogvlakte (Paûl da Serra) over naar Ribeira da Janela. Vanaf daar rijden we in oostelijke richting langs de noordelijke kustweg naar Sâo Vicente.

De oude kustweg (die vorige week met kettingen afgesloten was) is nu wel open. We rijden een stukje terug over deze weg. Deze weg is erg spectaculair te noemen, zeker als je bedenkt dat dit ooit de enige (doorgaande) weg was.
Vanaf Sâo Vicente rijden we weer naar het zuiden en via de Via Rapida komen we weer bij het hotel.

’s Avonds spelen we een potje tafeltennis en lopen we een rondje om het hotel om foto’s te maken. We eten wederom bij de broodjeszaak in het winkelcentrum (hun salades zijn reusachtig).

Vandaag gereden: 134 km
Totaal gereden: 1139 km

Tegen negenen worden we wakker. Na het ontbijt stappen we in de auto om de zuid-oost kust te verkennen.
We nemen de Via Rapida om Funchal heen en nemen na Funchal de gewone weg naar Ponta do Garajau. In dit plaatsje staat een groot, lelijk, betonnen Christusbeeld.
Via de kust rijden we verder in oostelijke richting.
In Santa Cruz parkeren we de auto en lopen we een tijdje rond. Door de huidige landingsrichting kunnen we de vliegtuigen vanaf het strand bijna aanraken.
We rijden verder langs het vliegveld naar Machico, na Machico komen we in Caniçal. De enige attractie van dit plaatsje (het walvismuseum) is gesloten op maandag.
Na Canaçal rijden we richting Santana om daar (voor zo ver mogelijk) de Pico Ruivo op te rijden. Vanaf de parkeerplaats lopen we een stukje van het pad naar de top. Op de weg naar beneden nemen we een paar wandelaars mee die vanaf Pico do Areeiro zijn komen lopen.
Vanaf Santana rijden we terug naar het hotel.
’s Avonds eten we bij de Italiaan. Vriendlief neemt een Bife na Pedra (hete steen met biefstuk, erg mals), ik neem een lokaal gerecht, Espetada (spies met rundvlees, beetje saai).

Vandaag gereden: 0 km
Totaal gereden: 1005 km

Vandaag doen we lekker rustig aan.
We wandelen naar de supermarkt (voor water en dergelijke) en brengen de middag door in de tuin van het hotel.
’s Avonds eten we een salade bij de broodjeszaak in het winkelcentrum.

Vandaag gereden: 133 km
Totaal gereden: 1005 km

Vandaag staan we wederom iets vroeger op in de hoop niet zo veel last te hebben van de bewolking op enige hoogte.
Even voor half elf stappen we in de auto. We rijden de Via Rapida af in westelijke richting en gaan noord richting Encumeada. Vanaf daar steken we Paûl da Serra over.

Bij Rabaçal stappen we uit en besluiten de levada hier te gaan wandelen. Door een wijziging in het beleid is het niet meer mogelijk bij de start van de wandelroute te parkeren. Daarom parkeren we bij de (hoofd)weg. Het eerste stuk (2 km) naar de levada is dalend, maar op de terugweg klimmend. Hiervoor rijdt nu een pendelbusje.
Als eerste lopen we de Levada de 25 Pontes, daarna de Levada do Risco. Beide zijn mooi en anders dan de levada die weer eerder deze week gelopen hebben. 25 Pontes eindigt bij een waterval die in vele kleine watervalletjes uit de rotsen komt. Do Risco eindigt ook bij een waterval. Het pad loop hier onderdoor verder, maar is niet meer toegankelijk.
Na zo’n 3 uur zijn we terug bij het beginpunt van de wandeling en nemen we het busje terug naar de auto.

We rijden verder richting Achadas da Cruz. Hier komen we een bordje “teleferico” tegen dat we volgen. Het blijkt een kleine telecabine te zijn die vrij stijl naar beneden gaat (451m omlaag). Voor 3 euro per persoon wordt de cabine bedient. Beneden lopen we wat rond, wanneer we weer naar boven willen moeten we op de groene knop in de cabine drukken.

Als we weer boven zijn rijden we verder richting Ponta do Pargo (meest westelijke punt, vuurtoren). We rijden verder via Fajõ da Ovelha en Raposeira, waarna we na een blik op de klok besluiten via de Via Espresso terug naar het hotel te rijden.
Even na zessen zijn we weer bij het hotel.
’s Avonds eten we bij de Mexicaan.

Gereden: 0 km
Gereden totaal: 872 km

We staan iets eerder op dan de afgelopen dagen, zodat we de hotelbus van half elf naar Funchal kunnen nemen. Als de bus komt zit deze al redelijk vol. Gijsbert heeft een zitplaats, Josephiene niet. Josephiene moet de bus uit (dat krijg je ervan als je iemand die slechter ter been is laat zitten). Vanuit het hotel wordt een taxi geregeld én betaald. Tegen elven zijn we alsnog in Funchal (slechts een paar minuten later dan de bus).

We nemen de kabelbaan naar Monte. Vanaf daar gaat er nog een kabelbaan naar een botanische tuin. We laten de kabelbaan voor wat hij is en lopen het stadje in.
We lopen naar (en bekijken) de kerk. Bij de kerk is ook de start van de Mont-toboggan-tocht (een soort houten slee), we zien een aantal bestuurders met elkaar op de vuist gaan. Aan de noordzijde van de kerk ligt een oud spoorviaduct waar omheen nu een gemeentelijke tuin (Jardim do Monte) ligt. De spoorweg is in 1894 geopend voor het vervoer van toeristen. Na een ongeluk (ontplofte locomotief, 4 doden) is de spoorverbinding in 1939 gesloten.

We besluiten alsnog de 2e kabelbaan te nemen naar de Jardim Botânico. Nog voor we daar zijn komen we andere toeristen tegen die melden dat ze niet gecontroleerd zijn en vragen of we hun kaarten willen overnemen (€5 ipv €12,75 pp). We gaan op het voorstel in en worden inderdaad niet gecontroleerd.

De tuin zelf is erg groot. Door de tijd van het jaar bloeit er niet veel, maar we krijgen een aardige indruk van hoe het zou kunnen zijn. Onder aan de tuin ligt Jardim dos Loiras, een tropische vogeltuin.
Na de vogels bekeken te hebben beginnen we aan de klim door de tuin terug naar de kabelbaan. We nemen de kabelbaan terug naar boven (Monte) om daar de kabelbaan terug naar beneden (Funchal) te nemen.

In Funchal nemen we om half vijf de bus terug naar het hotel.
’s Avonds lopen we naar de sushibar waar we al eerder geweest zijn.

Gereden: 151 km
Gereden totaal: 872 km

Na het ontbijt stappen we in de auto richting Porto da Cruz om daar een wandeling langs een Levada te gaan maken.
De wandeling loopt langs Levada Do Casteljo en brengt ons in zo’n anderhalf uur tot het beginpunt van de Levada bij de rivier Ribeiro Frio. Hier hangen we een uurtje rond voordat we aan de terugtocht beginnen.
Net voor we bij de auto zijn begint het te spetteren. Het is even na half vier en we rijden terug naar het hotel.
Na gebadderd/gedouched te hebben rijden we tegen half 7 weer naar het noorden van Machico. Hier eten we bij het restaurant waar we eerder deze week iets gedronken hebben. We eten Lapas (zeeslak) en Espada.

Gereden:  101 km
Gereden totaal: 721 km

Rond half negen ben ik wakker. Rond half tien is er nog geen beweging te krijgen in Vriendlief. Ik ga alleen ontbijten en tegen half elf begint ook Vriendlief wakker te worden.
Een blik naar buiten leert dat het mooi weer is, het uitzicht is ruimer dan het tot nog toe is geweest.

Vandaag gaan we naar Curral das Freiras. Deze verborgen vallei, bekend als “Toevluchtoord van de nonnen”, ligt verborgen tussen de toppen van de bergketen midden op Madeira.

We volgen de “oude weg”(aangelegd in 1959) tot Eira do Serrado, vanaf het uitzichtpunt hier kijken we steil omlaag het dorp in. De ‘oude’ weg loopt hier dood en we moete terug naar de nieuwe om via een tunnel het dorp te bereiken.
In Curral das Freiras lopen we wat rond (we bekijken onder meer de kerk) en we rijden wat doodlopende weggetjes af. Van boven af leek het dorp plat te zijn, nu merken we dat er wel degelijk flinke hoogte verschillen zijn binnen het dorp.

Het is net aan 2 uur als we het wel gezien hebben. We besluiten alsnog door te rijden naar Pico do Arieiro. De Pico do Areiro is met zijn 1818 meter de op twee na hoogste berg van Madeira.
Helaas hangt er aan de noordzijde van de bergkam bewolking, de zuidzijde heeft wel zicht.

Vanaf de Pico do Arieiro loopt er een pad via Pico Das Torres (1851m) naar Pico Ruivo (1861m). Voor nu laten we het pad voor wat het is (bewolking, te laat op de dag), maar misschien dat we het later deze week nog (deels) gaan lopen.

We rijden via Camacha terug naar Funchal (en het hotel). Aan het eind van de middag duiken we het zwembad in. ’s Avonds eten we bij de Italiaan waar we eerder deze week ook al geweest zijn.

Vandaag is het (op een paar spetters onderweg na) droog gebleven. Wel waaide het behoorlijk (rond het zwembad).

Gereden:  117 km
Gereden totaal: 620 km

Tegen half tien worden we wakker. Na het ontbijt bekijken we de weersvooruitzichten en kijken we eens kritisch naar boven. De kabelbaan naar Monte is voor vandaag geen goed plan. De kans dat die al snel in de wolken verdwijnt is te groot. We besluiten de auto te nemen en een stuk langs de zuidkust te rijden.

De Via Rapida volgens we tot aan het einde bij Ribeira Brava. Vanaf daar rijden we cia Candelária, Canhas, Arco da Calheta, Estreito da Calheta en Prazeres tot aan Fajã da Overlha. Deze weg ligt tegen de rotsen aan geplakt op enig hoogte, hierdoor rijden we met enige regelmaat in de wolken (en regen).

Terug rijden we lager langs de kust via Paul do Mar en Jardim do Mar naar Calheta. Hier halen we bij een bakkertje iets lekkers en parkeren beneden in de stad. Hier is een soort pier met (kunstmatig) strand.

In het stadje zelf willen we de kerk bekijken, maar ook hier kunnen we (net als in Funchal) geen open ingang vinden. De rumfabriek ernaast is wel open. Zonder toezicht lopen we tussen “oude” machines door.

We stappen weer in de auto en vervolgen onze weg. Via Madalena do Mor en Ponta do Sol komen we weer in Ribeira Brava. Hier zoeken we de Via Rapida op en rijden terug naar het hotel.

’s Avonds eten we een broodje (en salade) in het Forum Madeira. Op de weg terug naar het hotel regent het. Doornat komen we in het hotel aan.

Gereden: 97 km
Gereden totaal: 503 km

Wederom zijn we rond kwart over negen wakker. Na het ontbijt bekijken we de weersverwachting en besluiten we richting het oosten te rijden.
Vanaf het meest oostelijke (met de auto te bereiken) puntje van het eiland ligt een wandelpad nog oostelijker. Als de omstandigheden het toestaan willen we dit gaan lopen.

Via de snelweg rijden we tot voorbij Machico, vanaf daar nemen we de Via Expresso naar (en voorbij) Caniçal.
Aan het eind van de weg stoppen we bij een uitzichtpunt aan de noordelijke kant van de landtong. We lopen wat rond en stappen daarna weer in de auto.
Nu rijden we via de zuidkant verder totdat de weg stopt. Hier wisselen we van schoenen (wandelschoenen aan) en beginnen aan de wandeling van Ponta de São Lonrenço.

De grond is grotendeels kaal en rotsachtig. De kleur rood, zwart of geel. Tot het eerste uitkijkpunt (en terug) is het volgens de gids 35 minuten lopen. Wij lopen verder. Op ongeveer driekwart van de route staan bankjes en kijken we uit over Baia d’Abra.
Het stikt er van de hagedisjes, ze zijn snel, schuw en nieuwsgierig. Net als we gezegd hebben dat ze ongevaarlijk zijn, besluit er eentje dat mijn pink vast wel eetbaar is.
Na een tijdje gezeten te hebben lopen we (nadat we de tassen uitgeschud hebben tegen de hagedisjes) terug naar de auto. In totaal zijn we zo’n anderhalf uur aan het lopen geweest. We zijn allebei verbrand en zitten onder de modder.

We stappen in de auto en gaan toerend terug richting het hotel. Via Machico, Portela en Camacha rijden we richting de Via Rapida.
In het noorden van Machico stoppen we bij een restaurantje om wat te drinken. Aan een cola en een Fanta Pineapple (elk 330 ml) zijn we slechts 2 euro kwijt. Voor we weg gaan werpen we een blik op de kaart en besluiten we een keer terug te komen voor de lokale specialiteiten (espada – kousenband vis en Espetada – rundvleeskebab). Via de Via Rapida komen we bij het hotel terug.

’s Avonds doen we boodschappen (flesjes water e.d.) en lopen richting Funchal om bij de buren van de Italiaan van van de week te eindigen voor sushi (andere sushi bar dan uit de advertentie die we eerder deze week zagen). Voor €15,90 per persoon eten we onbeperkt Sushi, Sashimi en Teppan Yaki.

Gereden: 177 km
Gereden totaal: 406 km

Rond kwart over negen zijn we wakker. Na het ochtendritueel van douchen en ontbijten stappen we tegen elven in de auto. Het weerbericht voor vandaag is veel regen.
We gaan weer proberen naar de noordzijde van het eiland te gaan. Via de Via Rapida rijden we in oostelijke richting, langs het vliegveld (ligt op zo’n 20 minuten rijden, handig om te weten voor de terugreis) bij Santa Cruz, Machico en Água de Pena. Hier gaan we van de snelweg af om via de Via Expresso langs Portela naar Porto da Cruz te rijden.
Het eerste deel van de reis rijden we in de stromende regen. Op veel plaatsen zijn stenen, aarde en planten over de weg gespoeld.
Vanaf Porto da Cruz willen we via São Roque do Faial naar Faial rijden. Halverwege is de weg afgezet met linten en worden we gedwongen de andere kant op te gaan (en daarmee de andere zijde van de vallei). Aan de overzijde zijn ze bezig de weg vrij te maken. Het lijkt erop dat er een stuk berg (aarde) over de weg gespoeld is.
Via een omweg komen we in Faial. Vanaf hier willen we naar Santana. Nog maar net buiten Faial komen we een bordje tegen voor een fort. We volgen het bordje en gaan kijken. Het “fort” is meer een uitkijkpunt met kanonnen dan een fort. Desondanks is het uitzicht schitterend.
We rijden door naar Santana. Hier kijken we naar een kabelbaan (telekabine) die hier volgens de kaart moet zijn. Hij blijkt alleen ’s morgens en aan het eind van de middag bediend te worden (en alleen vanaf vier personen).
We rijden verder via São Jorge, Arco de São Jorge, Boaventure en Ponta Delgado naar São Vicente. Onderweg stoppen we verschillende keren voor uitzichtpunten en bittere noodzaak (klein ongelukje: steen onder de auto door). Vanaf São Vicente rijden we weer in zuidelijke richting via Lameiros naar Boca Encumeada. Vanaf dit punt is zowel in noordelijke- als in zuidelijke richting de kust te zien.
We rijden verder en pakken voor Ribeira Brave de snelweg weer op. Bij Cabo Girâo gaan we de snelweg af om te kijken. Vandaag is er wel zicht.
Vanaf Cabo Girão rijden we verder langs de kust naar het hotel. Het is dan al na vijven.
’s Avonds eten we bij de Mexicaan (erg goede chocomousse en muzikanten).

Gereden: 0 km
Gereden totaal: 229 km

Rond negenen worden we wakker, na het ontbijt is het weer nog steeds grauw maar warm.

We nemen de hotelbus van 11.35 uur naar Funchal.
We lopen naar “Mercade dos Lavradores”, een markt waar veel te zien en te ruiken is. Er is veel fruit, groente, zaden, kruiden en prullaria. Voor de bijbehorende vismarkt zijn we eigenlijk te laat (er wordt al schoon gemaakt).
We lopen rond door de stad over de veelal met marmer en basalt (mozaïek) bestrate straatjes.
Vanaf het Praça do Municipio (raadhuisplein) zien we Câmara Municipal, Igreja di Colégio (Jezuïetenkerk uit 1574) en het bisschoppelijk paleis (uit 1600). Via Rua C. Pestana lopen we naar Rua Carreira (gietijzeren balkons).
Verder lopen we langs Jardim de São Francisco, de Toyota showroom uit 1920 (tegeltableaus op de gevel) en het Theatre Municipal. Aan het eind van deze staat (Avenida Arriaga) ligt Sé, een kathedraal die erg mooi moet zijn, maar gesloten is.
We wandelen richting de haven en lopen naar boven naar Parque de Santa Catarina. Langs het water lopen we in oostelijke richting (Avenida do mar) naar het Fortaleza de São Tiago in de Zona Velha (de oude stad).
Via kleine steegjes en langs minuscule huisjes lopen we terug naar het beginpunt van vandaag, waar we om 15.30 uur de bus terug nemen naar het hotel.

’s Avonds lopen we een flink stuk de Estrada Monumental af op zoek naar een sushi bar die er volgens een advertentie moet zijn. We eindigen echter bij de naast gelegen Italiaan. De pizza’s zijn erg goed.